Τα πρωτοπαθή νεοπλάσματα του ήπατος είναι πρώτιστα επιθηλιακά αδενοκαρκινώματα, προερχόμενα από δύο σημαντικούς τύπους κυττάρων: τα ηπατοκύτταρα και τα κύτταρα του επιθηλίου των χοληφόρων αγγείων.
Τα ήπαρ ένα όργανο με πολλές λειτουργίες και έχει διάφορα νοσήματα και αρκετά από αυτά ιώνται με την Χειρουργική του ήπατος. Η συνηθέστερη επέμβαση που γίνεται στο συκώτι (ήπαρ) είναι η ηπατεκτομή (αφαίρεση ενός τμήματος του ήπατος)
Το ηπατοβλάστωμα είναι ένας κακοήθης όγκος από εμβρυονικά ή εμβρυϊκά ηπατοκύτταρα, που συχνά περιέχει και μεσεγχυματικά στοιχεία, απαντάται δε σε μικρά παιδιά, συνήθως ηλικίας μικρότερης των 3 ετών (έχουν αναφερθεί περιπτώσεις και σε ενήλικες).
Το γαστρίνωμα αποτελεί το δεύτερο σε συχνότητα ορμονοπαραγωγό όγκο του παγκρέατος, με επίπτωση 0,1-3/1.000.000 πληθυσμού/έτος, είναι δε ο πιο συχνός κακοήθης ενδοκρινής όγκος του παγκρέατος.
Η φλεγμονή του παγκρέατος (παγκρεατίτιδα) με τη μορφή οξείας ή χρονίας προσβολής αποτελεί οντότητα γνωστή από την αρχαιότητα.
Η χοληδόχος κύστη είναι μια σαν αχλάδι κύστη, που βρίσκεται συνδεμένη με το συκώτι (ήπαρ). Ο χοληδόχος πόρος (ΧΠ) είναι ένας σωλήνας που μετέφερε τη χολή από το συκώτι στο λεπτό έντερο.
Η πρώτη περιγραφείσα περίπτωση θανατηφόρου αιμοχολίας λόγω διατιτραίνοντος τραύματος αναφέρθηκε από τον Glisson το 1954.
Τα σαρκώματα των μαλακών ιστών της κοιλιάς και της πυέλου περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών υποτύπων με όγκους τόσο χαμηλής και υψηλής διαφοροποίησης.
Η συντριπτική πλειοψηφία των μαζών του οπισθοπεριτοναϊκού χώρου είναι νεοπλασματικής αιτιολογίας. Γενικά, οι κακοήθεις όγκοι που εμφανίζονται στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο είναι δυνατόν να είναι πρωτοπαθείς, μπορεί να προέρχονται από άμεση επέκταση από γειτονικά όργανα ή τέλος να είναι μεταστατικοί προερχόμενοι από απομακρυσμένη, μη ανατομικά σχετιζόμενη εστία.
Ο στόμαχος (στομάχι) είναι ένα στρογγυλεμένο, κοίλο όργανο βρίσκεται ακριβώς κάτω από το διάφραγμα στο αριστερό μέρος της κοιλιακής κοιλότητας και βρίσκεται μεταξύ του οισοφάγου και δωδεκαδάκτυλου.
